چکيده مطلب
تکامل و درخشش هيپنوتيزم در عصر حاضر بر پايه نظريات دانشمنداني چون مسمر با نظريه مغناطيس حيواني ، بريد با نظريه چشم دوختن به نقطه نوراني و کوئه با نظرئه اثرات تلقين به نفس قرار دارد. از سال 1950 به بعد هيپنوتيزم در محافل علمي و دانشگاهي با گستردگي وسيعي دنبال ميشود که کاربردهاي ويژهاي را در درمان بيماريها دارد. برخي کشورهاي جهان از جمله آمريکا ، روسيه ، کانادا و ... علم هيپنوتيزم را با فيزيولوژي ، روانشناسي ، روانکاوي و پزشکي همرديف ميدانند.
دکتر بريد و هيپنوتيزم
کلمه هيپنوتيزم را در سال 1842 جراح و چشم پزشک انگليسي ، دکتر جيمز بريد بکار گرفت. وي افراد زيادي را به روش پويسکور مانيهتيسم ميکرد. بدين ترتيب که آنها را روي صندلي مينشاند و به چشمانشان خيره ميشد، سپس دستهاي خود را مقابل صورت او حرکت ميداد و در عين حال به معمول تلقين ميکرد که بخوابد. که در نهايت او را به خواب ميبرد. بريد در اول تصورش بر اين بود که عامل اصلي در هيپنوتيزم نگاه است، بعدها به اين نتيجه رسيد که عامل اصلي هيپنوتيزم تلقين شفاهي هيپنوتيزم کننده و تلقين پذيري هيپنوتيزم شونده ميباشد.
دکتر اسديل و هيپنوتيزم
دکتر جيمز اسديل از جمله پزشکاني بود که از فن هيپنوتيزم در اعمال پزشکی بهره فراوان گرفت. ایشان برای انجام جراحیها از این فن به جای داروی بیهوشی استفاده میکرد. وی 300 جراحی بزرگ و کوچک را به کمک هیپنوتیزم انجام داد.
شارکو و هیپنوتیزم
دوران شارکو عصر طلایی هیپنوتیزم در فرانسه نامیده میشود، زیرا در این دوران کلیه پزشکان فرانسه در بیمارستانها شیفته علم هیپنوتیزم بوده و از آن در معالجه بیماران عصبی استفاده میکردند و کاربرد آن را در امور درمانی به رسمیت شناخته بودند.
امیل کویه و هیپنوتیزم
امیل کویه داروساز فرانسوی بود که میگفت :«هر روز ، در هر زمینه و به هر صورت من بهتر و بهتر میشوم.» وی معتقد بود که عامل موفقیت در زمینه هیپنوتیزم جملات و کلماتی که هیپنوتیزور بیان میکند نیست، بلکه مساله اصلی در این زمینه پذیرش این مطالب و قبول آنها توسط ذهن خود سوژه است. به عقیده وی هیپنوتیزم و تلقین به نفس تفاوت چندانی با یکدیگر ندارند.
فروید و هیپنوتیزم
دکتر زیگموند فروید پایهگذار مکتب روانکاوی در دنیا بر این باور است که : به یاد آوردن ، گفتن خاطرات پرهیجان گذشته ، فاش کردن اسرار نگفتنی ، با رنج و نگرانی بیمار را سبک میسازد، بنابراین ارزش درمانی دارد و همه بیماریها را نمیتوان با چاقو ، میکروسکوپ و سایر وسایل جراحی معالجه نمود.
کارلو مارچزی و هیپنوتیزم
دکتر مارچزی اولین شخصی بود که تلهپاتی (انتقال فکر) را از فاصله ششصد مایلی مورد آزمایش قرار داد وی از هیپنوتیزم در خلال جنگ جهانی دوم ، برای مداوای بیماران استفاده میکرد. وی معتقد است که : «هیپنوتیزم بر خلاف تصور عموم ، خواب نیست، بلکه تمرکز فکر است که همراه با افزایش ادراک خارقالعاده حواس میباشد و چون ادراک خارقالعاده حواس مربوط به دنیای ناخودآگاهی است، پس هیپنوتیزم نیز مربوط به دنیای ناخودآگاهی است و خواب یکی از حالاتی است مانند سایر حالات که در حال تمرکز به معمول تلقین میشود.»
ایوان پاولوف و هیپنوتیزم
ایوان پاولوف فیزیولوژیست و پزشک روسی در سال 1904 در زمینه فیزیولوژی و پزشکی موفق به دریافت جایزه نوبل شد. وی در مطالعاتش به روانشناسی و روانکاوی روی حیوانات میپرداخت. وی قانون بازتاب شرطی را مورد عادات و رفتار انسان ارائه داد. البته بشر عقل و تفکر را در طول زمان جانشین بازتاب شرطی و تجربههای ناشی از واکنشهای افراد کرده است.
هیپنوتیزم در آمریکا
در سال 1958 پدیدههای هیپنوتیزم در انجمن روانپزشکی آمریکا رسمیت یافت و روانپزشکان شرایط و موارد استفاده آنرا تعیین کردند. مجلات تخصصی مختلفی در آمریکا اخبار و تازههای هیپنوتیزم را دنبال میکنند. استقبال و علاقهمندی پزشکان سبب گسترش این علم در آمریکا شده تا جایی که دو انجمن ملی تخصصی با کادر تخصصی خود تحقیقات و فناوریهای جدید این علم را پیگیری میکنند.
| 
