Vision of Human Energy Field
Dr Motaleb Barazandeh
مشاهدهي هاله - دکتر مطلب برازنده
مآخذ: کتاب دانشکده متافيزيک کي آرا، تآليف مطلب برازنده، انتشارات کوشامهر
اين تمرين به اين منظور طراحي شده است که هاله را براي اولين بار مشاهده کنيد، و يا ديدن هاله را تمرين کنيد. انتخاب شرايط مناسب مهم است، زيرا نه تنها هاله را بهتر ميبينيد، بلکه بهتر ميتوانيد به آنچه ميبينيد اعتماد کنيد. اول: از شخص مورد مطالعه بخواهيد که روبروي يک زمينهي سفيد و ساده با نوردهي بسيار ملايم بايستد. يک زمينهي رنگي، رنگهاي هاله را تغيير ميدهد و در نتيجه شما به دانش بيشتري دربارهي ترکيب رنگها نياز پيدا ميکنيد. ترکيب رنگهاي زمينه و هاله گاهي ميتواند در تفسير رنگ هاله مشکل ايجاد کند. دوم: نقطهاي را براي نگاه کردن انتخاب کنيد. وسط پيشاني نقطهي مناسبي است. اين نقطه، محل چاکراي پيشاني يا چشم سوم است. در بعضي از فرهنگها (در هند) در اين محل علامتي ميگذارند. در زمان قديم چنين علامتي بيننده را دعوت به نگاه کردن و مشاهدهي هاله ميکرده است. سوم: براي مدت 30 تا 60 ثانيه يا بيشتر به اين نقطه نگاه کنيد. چهارم: بعد از 30 ثانيه، در حالي که هنوز به همان نقطه نگاه ميکنيد، محيط اطراف را با ديد محيطي خود بررسي کنيد. ادامهي تمرکز بسيار مهم است. در برابر وسوسه نگاه کردن به اطراف مقاومت کنيد. شما بايد ببينيد که زمينهي اطراف شخص روشنتر و داراي رنگي متفاوت با قسمتهاي ديگر زمينه است. اين ادراک شخصي شما از هاله است. هر چه تمرکز شما طولانيتر باشد، هاله را بهتر خواهيد ديد. به ياد داشته باشيد که تمرکز روي يک نقطه با تجمع اثر نوسان هاله در چشم شما حساسيت را افزايش ميدهد. پنجم: اکثر تمرينهاي پيشرفتهي مشاهدهي هاله، در تاريکي کامل انجام ميشوند، اما نياز به ساعتها تمرکز و تمرينهاي منظم و اصولي دارند.
يک عکس فوري از يک هاله:
بعد از تمرکز به مدت کافي و در حال ديدن هاله، چشمانتان را ببنديد. براي يک يا دو ثانيه فقط هاله را خواهيد ديد. آماده باشيد، شما فقط يکي دو ثانيه فرصت داريد و پس از آن سلولهاي حساس به نور از نوسان باز ميايستند و ارسال پيامهاي بينايي به مغز متوقف ميشود. اگر اين فرصت کوتاه را از دست بدهيد، ناچاريد دوباره تمرکز را آغاز کنيد. سعي کنيد بفهميد که بايد با چه سرعتي چشمانتان را ببنديد.
مشاهدهي هالهي ديگران:
بهترين روش اين است که مستقيماً به چاکراي پيشاني (چشم سوم يا چشم عقل، که به فاصلة 5/1 سانتي متر بالاي بيني، بين چشمها قرار دارد) نگاه کنيد و براي حداقل 30 تا 60 ثانيه وضعيت ذهني خود را در حالت تمرکز قرار دهيد، که تکنيک آن در بالا توضيح داده شد. من با نگاه کردن به چاکراي گلو و قلب نيز همين نتايج را بدست آوردهام. به هر حال اگر شما روي سينهي کسي تمرکز کنيد، چنان غير معمول به نظر ميرسد که شخص مورد مطالعه معمولاً بسيار معذب ميشود. وقتي به چاکراي پيشاني کسي نگاه ميکنيد، عملاً ميتوانيد گفتگو را نيز ادامه دهيد.
در اين مورد هم زمينهاي با نور خيلي ملايم و بدون سايه بهترين نتيجه را ميدهد. با تمرين بيشتر، هر زمينهاي با نور يکنواخت (مانند آسمان آبي) براي کار شما مناسب خواهد بود.
مشاهدهي هالهي خود:
روبروي يک آينه با اندازهي مناسب به فاصلهي 5/1 متر از آينه بايستيد. در آغاز کار بهتر است زمينهي پشت سر شما سفيد و ساده و بدون سايه باشد. نور محيط بايد خيلي ملايم و يکنواخت باشد. دستورهاي بالا را براي ديدن هاله دنبال کنيد. هر روز حداقل به مدت 10 تا 15 دقيقه تمرين کنيد، تا حساسيت شما افزايش يابد و ديد هالهاي شما پيشرفت کند.
ديد هالهاي و پس تصويرها:
يکي از سئوالهايي که اغلب در کلاسهاي هاله شناسي پرسيده ميشود، اين است:«آيا چشمان من به من حقه ميزنند؟»جواب منفي است. شما فقط ياد گرفتهايد که به آنچه چشمانتان قادرند انجام دهند، توجه کنيد. حسگرهاي نور در چشم ما (سرخ، سبز و آبي)، حسگرهاي نوسان هستند، که داراي حافظهاند. اهميت حافظه در اين است که آنها ميتوانند تا چند ثانيه پس از قطع تحريک بينايي به نوسان ادامه دهند.
حافظهي تحريک بينايي اغلب به عنوان پس تصوير درک ميشود. پس تصويرها شکلي دقيقاً يکسان با تصاوير اصلي دارند. پس تصوير جسمي که بوسيلهي هالهاش احاطه شده است، بزرگتر از تصوير اصلي است. افزايش اندازهي پس تصوير، ناشي از نوسان هاله است و عملاً نشان دهندهي يک عکس فوري از يک هاله است. بنابراين خيلي مهم است که هنگام تماشاي هاله، روي يک نقطه تمرکز کنيم و در برابر وسوسهي تغيير نقطهي تمرکز تسليم نشويم، در غير اين صورت تصوير هاله با پس تصوير جسم اشتباه خواهد شد.
Reference: Dr. Motaleb Barazandeh, Chiara College of Metaphysics, Kushamehr publications, 1381
| 
