کودکان و هالهها
مآخذ: کتاب دانشکده متافيزيک کي آرا، تآليف دکتر مطلب برازنده، انتشارات کوشامهر
کودکان تا سن پنج سالگي بطور طبيعي هالهها را ميبينند. نوزادان هر گاه با شخصي روبرو ميشوند، اغلب بالاي سر او را نگاه ميکنند. اگر رنگ هالهاي را که بالاي سر آن شخص ميبينند، دوست نداشته باشند، يا اگر اين رنگ با رنگ هاله والدينشان خيلي متفاوت باشد، گريه ميکنند؛ اهميتي ندارد که آن شخص چقدر خندهرو باشد.
کودکان هالههايي بسيار تميز و قويتر از اکثر بزرگسالان دارند، زيرا بزرگسالان معمولاً اسير دنياي مادي هستند و فطرت خود را با چيزهاي سطحي سرکوب ميکنند. وقتي من به پسر 12 سالهاي ياد دادم که هالهي خود را ببيند، او به من گفت که وقتي کوچک بود اکثر اوقات ميتوانست هالهها را ببيند، اما هيچ کس به اين توانايي او توجه نکرده بود. بنابراين او فکر کرده بود که اين موضوع اهميتي ندارد و احتمالاً اشکالي در بينايي او وجود دارد. نظير اين داستان زياد اتفاق ميافتد. به نظر من بچهها بايد ديدن و تفسير هالهها را ياد بگيرند. در اين صورت آنها اين توانايي خدادادي را از دست نخواهند داد.
Reference: Dr. Motaleb Barazandeh, Chiara College of Metaphysics, Kushamehr publications, 1381
| 
